Francisca Jousma

Francisca Jousma (33) was altijd al een beetje Spanje-gek, om redenen die ze zelf ook niet helemaal kan verklaren. ‘Tijdens mijn studie aan de HEAO heb ik een half jaar stage gelopen in Valencia. Die taal, die sfeer, dat relaxte, dat mañana: heerlijk gewoon! Maar de link met de flamenco kwam pas een jaar of vier geleden. In een tijdschrift, Starters, las ik een interview met een meisje dat vertelde hoe ze de stress van haar werk helemaal vergat tijdens het dansen. D’r stond een hele mooie foto bij van haar, heel expressief, en ik ben toen meteen een proefles gaan volgen bij Centro. Bij Mari kwam ik toen terecht. En die is helemaal geweldig natuurlijk. Dat compleet Spaanse temperament: zij ís gewoon flamenco. Ik was onmiddellijk verkocht. En kon me helemaal uitleven inderdaad. Ook in de kleding met die schoenen en die rok: je spreekt je vrouwelijke kanten aan. Toen ik begon waren sommige meisjes een beetje timide en in elkaar gedoken. Nou, die zag je gewoon week na week rechter op gaan staan, en durven, en lef krijgen. Bij flamenco maakt het helemaal niet uit natuurlijk of je dik bent of dun of mooi of lelijk. Als je innerlijk dat gevoel te pakken krijgt dans je. En dan is iedereen prachtig. En na een minuut of tien les denk ik geregeld: oh ja, waar was ik eigenlijk ook al weer gestresst over? Dat meisje van dat interview is later trouwens één van mijn beste vriendinnen geworden. Grappig hè?’